เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 น่ารำคาญยิ่งกว่าร่างเดิม
สายลมชิงเฟิงพัดผ่านรอยแยกของหน้าต่างที่ปิดไม่สนิทเข้ามา นำพาอุณหภูมิของช่วงกลางวัน และยังมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ติดมาด้วย
คิ้วอันประณีตของเจียงเหย่ขมวดมุ่นเล็กน้อย ดวงตาคู่หนึ่งที่ราวกับถูกชำระล้างด้วยน้ำพุค่อย ๆ ลืมขึ้นอย่างช้า ๆ
นางดันศีรษะตรงหน้าอกออก แล้วยันตัวลุกขึ้นนั่ง
หานเซี่ยนครางงึมงำแล้วเลื้อยพันเข้ามาอีกครั้ง มือและเท้าพันอยู่บนร่างของนางไปหมด
แต่เช้าตรู่ก็ถูกลูกสุนัขที่ทั้งหิวทั้งติดคนตัวหนึ่งพัวพันไม่หยุด เจียงเหย่หลุบคิ้วและดวงตาลง รู้สึกจนใจยิ่งนัก
[ระดับความใกล้ชิดของหานเซี่ยน +10 รวมเป็น 85]
[เจ้าภาพ เจ้าภาพ ต้นไม้กินผลในมิติออกผลแล้ว]
เจียงเหย่อยากจะเข้าไปดู ทว่าคนข้างกายกลับขยับตัว
อ้อมอกโอบกอดหยกอุ่นเอาไว้ หานเซี่ยนไม่อยากตื่นเลยแม้แต่น้อย แต่วันนี้ยังมีธุระ เขาจึงนอนขี้เซาไม่ได้