กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 พวกนายไม่ขวาง ฉันขวางเอง
ในห้วงนิทรา เจียงเหย่ได้ยินระบบแจ้งเตือนระดับความใกล้ชิดของหานเซี่ยนแว่ว ๆ เพิ่มขึ้นประเดี๋ยวลดลงประเดี๋ยว ไม่ต้องเห็นกับตาก็เข้าใจถึงความสับสนว้าวุ่นในใจของเขาได้
นางรู้สึกขบขัน
ความในใจของเด็กหนุ่มช่างขึ้น ๆ ลง ๆ ไม่แน่นอนราวกับคลื่นทะเลที่ซัดสาดจริง ๆ
——
เซี่ยหวังซูพบว่าในทีมมีนกยูงรำแพนหางโผล่มาหนึ่งตัว ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหานเซี่ยนนั่นเอง
เรื่องต้องเริ่มเล่าจากเช้าวันนั้น
เช้าตรู่ที่แสนธรรมดา ตื่นนอน ออกจากห้อง
ทว่าหานเซี่ยนที่กระตือรือร้นเรื่องกินข้าวที่สุดมาโดยตลอดกลับยังขลุกอยู่ในห้องไม่ยอมออกมา
เซี่ยหวังซูถืออาหารเช้าขึ้นไปหาเขา ประตูเปิดออก เด็กหนุ่มที่เปล่งประกายเจิดจ้าราวกับไอดอลจากบางประเทศก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา