กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 อาเยี่ยน ไปห้องของฉัน
นางมีน้ำตาคลอเบ้าเพราะความเจ็บที่แล่นริ้วมาจากลิ้น
ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนค่ำยังจะกินขาหมูชิ้นใหญ่ได้อีกไหม เพราะยังไงในมิติของนางก็ยังมีอยู่อีกตั้งเยอะแยะ
เจียงเหย่คิดอย่างขุ่นเคือง รอรอบหน้าที่มีภารกิจเกี่ยวกับโจวเยี่ยน นางจะต้องคอยดูให้ดีเลยว่าจะเพิ่มขึ้นรวดเดียวเท่าไหร่
ถ้าหากกล้าขี้เหนียวเพิ่มให้แค่หน่วยหลักเดียวละก็ นางไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่
นางกำหมัดแน่นกับสายลม จินตนาการว่าโจวเยี่ยนอยู่ตรงหน้านางแล้วออกแรงบีบ ลิ้นพลอยสะเทือนไปด้วยจนเจ็บ เจ็บเสียจนนางต้องเอามือกุมปากแล้วครางฮืออย่างน่าสงสารอยู่บนเตียง
หากเปรียบกับอมยิ้ม แรงของโจวเยี่ยนก็ดูดกลืนจนเหลือแต่ก้านแล้ว
ไม่เจ็บก็แปลกแล้ว
“ท่านระบบ รับรางวัล”