เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 ชนกระเด็นทุกคนอย่างเท่าเทียม
หานเซี่ยนเหลือบมองโจวเยี่ยนที่ยืนเงียบขรึมอยู่ด้านข้างอย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่อีกฝ่ายมองกลับมา ความรู้สึกร้อนตัวในใจก็ยิ่งเด่นชัดขึ้น
เขาจะไปนึกถึงเจียงเหย่ได้ยังไงกัน!
ยัยนั่นทั้งน่ารำคาญทั้งหน้าด้าน ปากก็ร้าย ตัวเขาจะไปนึกถึงเจียงเหย่ได้ยังไงกัน!!
ตัวเขาเองก็ไม่ได้มีกายภาพชอบถูกทารุณกรรมสักหน่อย!
หานเซี่ยนขยี้ผมสีทองอย่างหงุดหงิด นัยน์ตาสีอ่อนฉายแววนึกเสียใจและเจือความไม่มั่นใจอยู่เสี้ยวหนึ่ง
เขาเป็นแบบนั้นเหรอ?
เจียงซิงเดินมาหยุดข้างกายโจวเยี่ยนที่นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา ระยะห่างระหว่างพวกเขาทั้งสองคนข้ามเส้นระยะปลอดภัยตามมารยาททางสังคมไปตั้งนานแล้ว ทว่ากลับไม่มีใครสนใจ ราวกับทุกคนต่างเคยชินกันหมดแล้ว
โจวเยี่ยนได้ยินเธอถามด้วยความสงสัยว่า “น้องสาวฉันยังไม่ลงมาอีกเหรอ?”