เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 ขอให้เธอเดินทางโดยสวัสดิภาพ
ระบบรับคำสั่ง
เจียงเหย่หลับตาแล้วลืมตาขึ้นอีกครั้ง ร้านอาหารบุฟเฟต์ขนาดใหญ่เท่าสนามฟุตบอลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ไอเย็นจาง ๆ หอบเอาความหอมของอาหารนานาชนิดพัดเข้าปะทะใบหน้า
ห้องอาหารกว้างขวางสว่างไสว โคมไฟระย้าสีทองอบอุ่นทอดตัวลงเหนือโต๊ะอาหารหินอ่อน
เมนูอาหารละลานตาเรียงรายไปตามโต๊ะอาหารอย่างเป็นระเบียบ ทั้งอาหารร้อนหอมกรุ่น เนื้อย่างเกรียมหอม อาหารทะเลหวานสด ของหวานหอมกลิ่นนม ผักผลไม้สดใหม่ เครื่องดื่มเย็นมีหยดน้ำเกาะพราวพร้อมไอเย็นพวยพุ่ง...
อาหารเลิศรสนานาชนิดทำให้คนมองจนตาลาย
เจียงเหย่กลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว สายตาจดจ้องอาหารตรงหน้าตาไม่กะพริบ จนไม่ได้มองปลายเท้าและเผลอไปชนโต๊ะเข้า ทำให้เกิดเสียงขวดกระทบกันดังขึ้น
ระบบระแวดระวังมาก [เสียงอะไรกัน]
“เสียงของความหิวโหย”