เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 อย่าหวังว่าจะได้เจอเจียงซิงอีกเลย
ไม่เต๊าะตอนนี้ แล้วจะรอให้ถึงตอนไหน
ด้านหลังของโจวเยี่ยนพลันชาวาบ ถึงกับมีความคิดแวบหนึ่งที่อยากจะฟังขึ้นมาจริง ๆ แต่สติก็กลับคืนมาอย่างรวดเร็ว เขาก้มหน้าลง ผลักเจียงเหย่ออกไป แล้วใช้หลังหัตถ์เช็ดคางของตัวเองอย่างแรง
ไม่นานคางก็แดงไปหนึ่งก้อน ท่าทางแบบนั้นเหมือนกับกำลังเช็ดสิ่งสกปรกอะไรบางอย่างทิ้งไป
“คนเราควรจะรักศักดิ์ศรีของตัวเอง เธอ...”
เดิมทีโจวเยี่ยนอยากจะพูดอะไรสักหน่อย ทว่าพอมองหญิงสาวที่ถูกผลักออกไปซึ่งกำลังเบิกดวงตาทรงดอกท้ออันไร้เดียงสามองดูตนเอง ก็ดูราวกับไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงต้องมีปราณชีวิตโมโหขึ้นมา
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ลมหายใจที่คั่งแค้นในใจเขากลับยังคงติดค้างอยู่แบบนั้น
เจียงเหย่มองดูเขา รอคอยถ้อยคำร้ายกาจที่อีกฝ่ายกำลังจะหลุดปากออกมา
อย่างไรภารกิจก็เสร็จสิ้นแล้ว อยากจะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ ตัวฉันถือซะว่าฟังเสียงผายลมดังทีหนึ่งก็แล้วกัน