กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หรงไป่เม่าและวางตะเกียบในมือลง สีหน้าหม่นมัวน่ากลัว
หรงเจี้ยนเสวี่ยสีหน้าเรียบเฉยเช่นปกติ “วันที่ห้าเดือนสามปีหน้า ข้ากับเผยจิงซวี่จะสมรสกัน”
“เหลวไหล!” หรงไป่เม่าเบิกตากว้างด้วยความโกรธ ลุกพรวดขึ้นจากที่นั่งทันที “เจ้า เจ้า— รู้ทั้งรู้ว่าเผยซื่อเป็นหญิงที่เคยแต่งงานมาแล้ว เจ้าเป็นถึงอัครมหาเสนาบดี ไฉนจะรับนางเป็นภรรยาได้!?”
เผยจิงซวี่ฟังออก หรงไป่เม่าไม่กล้าพูดให้ร้ายไปมากกว่านี้
ดูเหมือนเดิมทีเขาจะหมายความว่านางเป็น “หญิงที่ผ่านมือชายมาแล้ว” กระมัง
หรงเสวียนโจวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ไม่พูดสักคำ นิ้วที่กำตะเกียบกระดูกนิ้วออกขาวเล็กน้อย
ฮูหยินหรงก็หน้าซีดลงเช่นกัน เบ้าตาแดง “เจี้ยนเสวี่ย เส้นทางขุนนางของเจ้ากำลังรุ่งเรือง เรื่องสมรสต้องคิดให้ดี ๆ”