กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อือ!! อืออืออือ—”
เผยจิงซวี่เชิดคางสูง แววยั่วยุและความร้ายกาจในดวงตาไม่ลดลง “อ้อ ข้าลืมไป เจ้าพูดไม่ได้แล้วนี่”
อันที่จริงเผยจิงซวี่จำได้ว่าในเส้นเรื่องเดิม ไม่ได้กล่าวถึงสิ่งที่เรียกว่า “ระบบ” ของนางเอกเลยแม้แต่น้อย ราวกับปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนนางออกจากเมือง ถ้อยคำที่ไป๋ซูถงกล่าวกับนาง ทำให้เผยจิงซวี่มั่นใจว่า—ไป๋ซูถงคงไม่พอใจกับบทสรุปในเส้นเรื่องเดิม ที่ไม่อาจพิชิตหรงเจี้ยนเสวี่ยได้ ดังนั้นจึงนำสิ่งที่เรียกกันว่า “ระบบ” ของนาง เปิดเส้นเรื่องรอบใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง
เอียงศีรษะเล็กน้อย ดวงตาของเผยจิงซวี่โค้งเป็นประกายยิ้ม นางปล่อยมือที่จับคางไป๋ซูถง มุมปากยกขึ้น “ในเมื่อเจ้าไม่อาจพูดได้ เช่นนั้นตอนนี้ ข้าพูด เจ้าฟังเจ้าค่ะ”