กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่หรี่ตามองเล็กน้อย
——นี่มันไม่ค่อยเหมือนคำที่หรงเจี้ยนเสวี่ยจะพูดออกมาเอาเสียเลย
ในกลิ่นไม้กฤษณาที่คุ้นเคย เจือด้วยกลิ่นสุราจาง ๆ ราวมีราวไม่มีหลายสาย
กายของเผยจิงซวี่แข็งเกร็งเล็กน้อย “ท่าน...ท่านดื่มสุราหรือ”
น้ำเสียงของชายผู้นั้นแหบต่ำ เขาส่งเสียง “อืม” หนึ่งครั้ง แต่กลับรัดเอวของนางให้แน่นยิ่งขึ้น
อย่างไม่ทราบสาเหตุ เผยจิงซวี่นึกถึงคราวนั้นที่นางไปงานเลี้ยงในวังพร้อมเขา เขาไม่มีทางให้นางดื่มสุรา เมื่อเผยจิงซวี่โต้กลับเขา เขากลับยิ้มเบา ๆ อย่างหยิ่งทะนง “ข้าจะไม่เมา”
แต่บัดนี้ ชายผู้นั้นนอนอยู่เบื้องหลังนาง ไออุ่นและกลิ่นสุราโชยมา จริง ๆ แล้วก็พาให้นางเกิดความง่วงงุนมึนงงขึ้นมาหลายส่วน