กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รถม้าจอดอยู่หน้าประตูวัง มิได้แล่นไปไหน
นางมิได้คาดคิดว่าไป๋ซูถงจะกล้าออกจากประตูวังมาหาถึงที่
หรงเจี้ยนเสวี่ยกำลังโกรธ
เพราะในงานเลี้ยงในวัง เผยจิงซวี่ระบายความโกรธใส่เขา
ฉะนั้นเมื่อได้ยินเสียงของไป๋ซูถงในยามนี้ ชายผู้นั้นจึงปล่อยให้เผยจิงซวี่เป็นฝ่ายจูบเขาก่อน ปล่อยให้นางจูบนี้ลึกยิ่งขึ้น
เผยจิงซวี่ถูกจูบจนหายใจไม่ออก ลดเสียงลงต่ำมาก ๆ เอ่ยอ้อนวอนเขาแผ่ว ๆ “หรงเจี้ยนเสวี่ย ไม่ไหวแล้ว...”
ชายผู้นั้นมีรอยยิ้มบางอยู่ที่มุมปาก น้ำเสียงต่ำพร่าเย็นเยียบ “เป็นหรงเจี้ยนเสวี่ยที่ไม่ไหว หรือเป็นอาซวี่ที่ไม่ไหว?”
เผยจิงซวี่ “……”
ผู้ชายแบบนี้ช่างขี้แค้นเสียจริง!