กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กลิ่นไม้กฤษณาอันเย็นสดชื่นโชยเข้าสู่อ้อมอก สายตาของเผยจิงซวี่ถูกหรงเจี้ยนเสวี่ยบังจนมิด
เสียงจลาจลในหมู่ผู้คนก็สงบลงอย่างรวดเร็ว
ขุนนางไม่น้อยหันกลับไปมอง พลางซุบซิบวิพากษ์กันขรม
“เกิดอะไรขึ้นหรือ”
“เมื่อครู่คนผู้นั้นเป็นผู้ใดกัน”
“ดูเหมือน……ดูเหมือนจะเป็นแม่ทัพเสวียนโจวกระมัง”
“แม่ทัพเสวียนโจวไม่ได้ได้รับเชิญมาร่วมพิธีสถาปนาครั้งใหญ่หรอกหรือ เหตุใดเมื่อครู่ดูเหมือนถูกทหารทางการคุมตัวไปเล่า”
“เมื่อครู่ข้าได้ยินทหารรักษาการกล่าวว่า ถูกคุมไปนอกสำนักโหรหลวง ว่ากันว่าวันนี้ปีนักษัตรของแม่ทัพเสวียนโจวขัดกับข้อห้าม จำเป็นต้องหลบเลี่ยงแท่นบูชา”
ผู้คนต่างพูดกันคนละคำสองคำ เผยจิงซวี่ฟังได้ถนัดชัดเจน
เผยจิงซวี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา