กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากนอกประตู เผยจิงซวี่ก็เกร็งกายโดยไม่รู้ตัว
สายผูกที่เอวหลวมคลาย หรงเจี้ยนเสวี่ยใช้มือเพียงข้างเดียวโอบเอวของนางไว้ แล้วค่อย ๆ จัดเข็มขัดให้นางใหม่
เสียงเผยจิงซวี่สั่นเล็กน้อย: “มี...มีคน...”
“อือ” หรงเจี้ยนเสวี่ยเสียงเรียบ “สวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย”
เผยจิงซวี่เม้มริมฝีปากเล็กน้อยแล้วเอ่ย: “อาซวี่ทำเอง...”
เหตุใดเขา...จึงช้านักเล่า?
ที่ไหนกันจะเหมือนช่วยนางสวมเสื้อผ้า...
——ชัดเจนว่าเขาเองก็ยัง...ยังจัดตัวเองไม่เรียบร้อยเลย
นางอยากรับสายผูกจากมือหรงเจี้ยนเสวี่ย แต่เขากลับใช้มืออีกข้างกุมข้อมือนางไว้
เขาหมุนนางให้หันหลังจากอ้อมอกของเขา หรงเจี้ยนเสวี่ยนำมือของนางไปแตะที่เอวของเขา