ตอนที่ 216 เราแต่งงานกัน

อุณหภูมิจากแผ่นอกที่ทั้งอบอุ่นและเย็นสบายซึมผ่านแผ่นหลังของนาง แล้วไหลเลียบกระดูกสันหลังไปทั่วสรรพางค์กาย

ปอยผมที่เปียกชื้นด้วยเหงื่อเม็ดละเอียดตรงหน้าผากถูกชายหนุ่มปัดไปไว้หลังใบหูอย่างไม่ใส่ใจ เขาโอบรัดเอวนางไว้ น้ำเสียงสงบเรียบ

เสียงฟ้าร้องภายนอกค่อย ๆ แผ่วไกล เผยจิงซวี่ได้ยินเพียงเสียงหัวใจของชายหนุ่มที่หนักแน่นและเปี่ยมพลัง

ดังก้องจนหูอื้อ

เผยจิงซวี่งอนิ้วเข้าหากันเล็กน้อย นางกะพริบตาอย่างแข็งทื่อ คิดว่าตนฟังผิดไปเอง

เรือนผมดำขลับยาวสลวยราวแสงจันทร์เงินทอดกระจายอยู่ทั่วกายนาง ชายหนุ่มลูบไล้เส้นผมนั้น ก้มลงสูดดมแผ่วเบา

แผ่นหลังแข็งเกร็ง

เผยจิงซวี่ขยับกาย ต้องการเปลี่ยนเป็นท่าที่สบายกว่านี้ แต่กลับถูกชายหนุ่มด้านหลังบีบเอวน้อย ๆ ราวกับลงโทษ

“อืม——”