ตอนที่ 214 เผยซื่อสมควรตายไปนานแล้ว!

ฝนตกหนักราวกับเทลงมา

หรงเจี้ยนเสวี่ยถือร่มกระดาษน้ำมันเล่มหนึ่งไว้ในมือ เดินมาถึงนอกประตูวัง

รถม้าของเจียงฮุ่ยรออยู่ตรงนั้นแล้ว

ยังไม่ทันขึ้นรถม้า ก็ได้ยินเสียงหญิงสาวสายหนึ่งดังมาจากนอกประตูวัง

“ใต้เท้าเส้าฟู่โปรดหยุดก่อนเจ้าค่ะ!”

ไป๋ซูถงมิได้ถือร่ม นางในชุดกระโปรงสีแดงปรากฏกายอยู่นอกประตูวัง

สายฝนเปียกผมยาวของนาง กระโปรงผ้าโปร่งสีแดงเพลิงบนร่างก็เปียกชุ่ม ดั่งดอกไม้เหี่ยวแห้งที่ร่วงโรยทว่ายังเย้ายวน

ใครเห็นก็อดเวทนาไม่ได้

หรงเจี้ยนเสวี่ยในเสื้อคลุมยาวสีเขียวดำ ถือร่มกระดาษน้ำมันยืนอยู่กลางสายฝน สายฝนและโคลนตมรอบกายไม่มีแม้เพียงนิดเข้าใกล้ร่างเขา

หญิงสาวหอบหายใจถี่ ดูชัดว่านางวิ่งมาจากในวังตลอดทาง