กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลำคอของเผยจิงซวี่ราวกับมีก้อนสำลีอุดตัน กลืนก็กลืนไม่ลง แต่จะคายออกมาก็คายไม่ออก
นางจึงได้แต่กำนิ้วกว้างหนาของเผยหวยเฟิงไว้ แล้วก้มหน้าลง “ดี ดีทั้งนั้น……”
เผยหวยเฟิงย่อมเข้าใจพี่สาวของตนผู้นี้มาแต่ไหนแต่ไร
ไม่ว่าดีหรือร้าย นางก็เอ่ยว่าดีทั้งนั้นเสมอ
เผยหวยเฟิงกระตุกมุมปากเล็กน้อย แล้วเขย่าแขนเสื้อของเผยจิงซวี่ “ท่านพี่ ข้าอยากกินขนมที่ท่านพี่ทำแล้ว ข้าไม่ได้กินมานานหลายปีแล้ว”
เผยจิงซวี่ได้ยินดังนั้นก็หยุดร้องไห้แล้วยิ้มออกมา “ได้ วันนี้ข้าจะทำให้เจ้ากิน”
กล่าวถึงตรงนี้ เผยจิงซวี่ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วมองไปที่เผยหวยเฟิง “เจ้าตอนนี้ยังมีข้อหาติดตัวอยู่ เหตุใดจึงกลับมาเมืองหลวงอีก”