กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ยืนอยู่กับที่ และเงียบ ๆ สะบัดมือหลุดจากหรงเสวียนโจว
ฝ่ามือว่างเปล่า
หรงเสวียนโจวอยากจะคว้าอะไรไว้ แต่กลับแม้แต่ชายเสื้อของนางก็ยังคว้าไม่ทัน
ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง หรงเสวียนโจวจำต้องหดนิ้วกลับมา รอยยิ้มที่มุมปากเต็มไปด้วยความขัดเขิน
“พี่ใหญ่เขา...เป็นคนเข้มงวดเย็นชามาแต่ไหนแต่ไร ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นเลย แม้แต่กับข้าก็เป็นเช่นนี้มาตลอด” หรงเสวียนโจวหยุดชั่วครู่ น้ำเสียงแยกอารมณ์ไม่ออก “ภายหน้าพอแยกเรือนแล้ว อาซวี่ก็ห่างจากเขาเสียหน่อยเถิด พี่ใหญ่ไม่เหมือนข้า หากทำผิดขึ้นมา เขาย่อมลงโทษหนักแน่นอน”
ราวกับเป็นการเตือนสตินาง
เพียงแต่เผยจิงซวี่ไม่ได้คิดจะใส่ใจมันเลยเท่านั้น