ตอนที่ 164 นอนเป็นเพื่อนข้า

บาดแผลมีโลหิตซึมออกมา ร้ายแรงกว่าวานนี้มากจริง ๆ

ฝ่ามือเย็นอุ่น ครอบมือของนางไว้ได้อย่างง่ายดาย

นางสัมผัสได้ถึงโลหิตเหนอะหนะบริเวณเอวและท้องของชายผู้นั้น ปนเปกับกลิ่นไม้กฤษณารอบกายเขา เย็นเยียบและสำรวมตน

“เจ้า... เจ้าไม่จำเป็นต้องตั้งใจทำให้ตนเองบาดเจ็บหรอก ข้ารับปากแล้วว่าจะมา”

นางเอ่ยเสียงต่ำ น้ำเสียงหวาด ๆ

เหนือศีรษะมีเสียงหัวเราะต่ำ ๆ ของชายผู้นั้นดังมา เขาเล่นข้อนิ้วเรียวอ่อนของนางไปมา น้ำเสียงเย็นสง่างาม “เพียงบาดแผลเล็กน้อย”

เผยจิงซวี่ย่อมไม่เชื่อ

นางหยิบยาทาจากโต๊ะ เผยจิงซวี่ตั้งใจทายาให้ชายผู้นั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน