กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่ก้มหน้าเม้มริมฝีปาก ยืนอยู่ข้างหลังหรงเจี้ยนเสวี่ย มิได้เคลื่อนไหวใด
“หากท่านพี่ต้องการยันต์คุ้มภัย ก็เชิญให้ไป๋ซื่อไปขอให้ท่านสักแผ่นได้เลยเจ้าค่ะ”
เสียงของนางสั่นเล็กน้อย ราวกับเป็นการ “ต่อต้าน” อันน้อยนิดที่นางมีต่อผู้เป็นที่รัก
หรงเสวียนโจวเม้มริมฝีปาก แววตาแวบความรำคาญเล็กน้อย “เผยจิงซวี่ เหตุใดเจ้าจึงเอาแต่ระบายอารมณ์ใส่ซูถงอยู่ร่ำไป สามีของนางตายเพื่อปกป้องบ้านเมือง ข้าดูแลนางก็เพราะเคารพสามีของนาง เจ้าไม่รู้จักกาลเทศะเกินไปแล้ว”
เห็นนางยังคงหลบอยู่ข้างหลังพี่ชาย หรงเสวียนโจวขมวดคิ้ว ก้าวขึ้นไปหนึ่งก้าว “พอเถิด อย่าเอะอะอีกเลย”
เขาเอ่ยเสียงเบา ผิดวิสัยที่เคยเป็นจนต้องอ่อนโยนลง “อย่าให้พี่ใหญ่เห็นเป็นเรื่องตลกขบขัน”