กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ความแดงระเรื่อแผ่จากแก้มของเผยจิงซวี่ไปจนถึงปลายหู
ชายหนุ่มก้มตาลงมองนาง ผมดำดั่งน้ำตกถูกรวบไว้ที่บ่าแล้วทอดยาวลงมา
มือข้างนั้นประคองเอวของนางอย่างแผ่วเบา ข้อนิ้วซีดขาวเล็กน้อย ใบหน้าคิ้วตาดั่งหมึกนั้นทอดมองมาที่นาง
ทั้งสองอยู่ใกล้กันเกินไปนัก
ใกล้จนเผยจิงซวี่สามารถได้กลิ่นความเย็นเยียบจากกายชายหนุ่มได้อย่างง่ายดาย
หลังของนางแนบอยู่กับอกของเขา ทรวงอกขึ้นลงอยู่ตลอด เผยจิงซวี่รู้สึกถึงสัมผัสเย็นแข็งที่แผ่นหลัง
ตรงแอ่งเอวถูกจี้หยกที่เอวของชายหนุ่มกดทับไว้
ใบหน้าทั้งใบของเผยจิงซวี่แดงก่ำ แม้แต่บ่าที่เผยออกมาครึ่งหนึ่งก็ยังปรากฏความแดงระเรื่ออยู่บ้าง
“……อาซวี่รู้ว่าตนผิดแล้ว……”
อันที่จริงนางรู้จักหยุดเมื่อได้ทีมาแต่ไหนแต่ไร