กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่เงยตาขึ้น มองหรงเจี้ยนเสวี่ยที่เดินมาจากทางไกล
วันนี้เขาแต่งกายเย็นชาเคร่งขรึม ชุดยาวทั้งชุดล้วนเป็นสีขาวราวหิมะ
คุณชายจ้าวหย่วนผู้นั้นกำลังจะด่าอะไรบางอย่าง พอเห็นหรงเจี้ยนเสวี่ยในชั่วขณะเดียว ก็เบิกตากว้าง ถ้อยคำทั้งหมดติดอยู่ในลำคอ เงียบเสียงลง
หรงเจี้ยนเสวี่ยเดินมาข้างกายเผยจิงซวี่ สายตาเย็นชาแข็งกร้าวราวกับน้ำค้างแข็งทอดลงบนร่างของจ้าวหย่วน
เจียงฮุ่ยได้รับคำสั่ง เอ่ยเสียงหนัก “ขอรับ!”
พูดพลาง เจียงฮุ่ยก็ฉุดจ้าวหย่วนจะเดินออกไปนอกประตู
จ้าวหย่วนร้อนใจ ชี้ไปทางหรงเจี้ยนเสวี่ย เอ่ยเสียงดัง “หรงเจี้ยนเสวี่ย เจ้าภูมิใจอะไรนักหนา!? เจ้าคนใกล้ตาย ไม่กลัวถูกฝ่าบาทลงโทษ ประหารทั้งตระกูลเจ้าหรือ!?”