กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย็นเฉียบ อบอุ่น เบาราวขนหงส์
รอบด้านมีตะไคร่หินขึ้นอยู่ทั่วไป ลื่นและเย็นเฉียบ
ในจังหวะที่เผยจิงซวี่โถมเข้าสู่อ้อมอกของเขา ร่างทั้งร่างของเขาก็ล้มลงไปด้านหลัง!
โดยสัญชาตญาณเขาปกป้องศีรษะของนาง หรงเจี้ยนเสวี่ยล้มลงกับพื้น
“อ๊ะ……” เผยจิงซวี่อุทานเบา ๆ รีบลุกขึ้นมองชายผู้นั้น!
“ใต้เท้าไม่เป็นไรหรือเจ้าค่ะ!”
ราวกับกังวลถึงสภาพของชายผู้นั้นเหลือเกิน เผยจิงซวี่โน้มตัวลงไปประคองหรงเจี้ยนเสวี่ย!
ปลายนิ้วยังมีหยาดน้ำติดอยู่ หยาดน้ำเย็นเฉียบลอดผ่านผ้าโปร่งบาง หยดลงบนดวงตาของชายผู้นั้น หรงเจี้ยนเสวี่ยลุกขึ้นพรวด แล้วผลักเผยจิงซวี่ออกไป!
“อ๊า——”
นางร้องด้วยความเจ็บ คงจะชนข้อเท้าอีกครั้ง ร่างทั้งร่างจึงทรุดนั่งลงบนขั้นหิน