กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อ๊ะ——”
เผยจิงซวี่อุทานเบา ๆ อย่างลนลาน!
ชั่วขณะถัดมา แรงที่มั่นคงแรงหนึ่งพยุงไหล่ของนางไว้ รับร่างของนางให้ทรงตัวอยู่อย่างมั่นคง
ฤดูร้อนอบอ้าว ชุดที่เผยจิงซวี่สวมเป็นผ้าโปร่งบางเบา เนื้อผ้าบางราวกับไม่มีสิ่งใด เผยจิงซวี่จึงรับรู้ได้ถึงฝ่ามือเย็นอุ่นของบุรุษได้อย่างง่ายดาย
แววเจ้าเล่ห์แวบหนึ่งผ่านก้นบึ้งดวงตา เผยจิงซวี่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
เมื่อทรงตัวได้แล้ว เผยจิงซวี่ก็หมุนตัวกลับโดยพลัน มองผู้ที่มากับด้วยความตื่นตระหนก
หรงเจี้ยนเสวี่ยมีใบหน้าคิ้วตาคมสงบงาม ในดวงตาไร้ระลอกคลื่น
“ขอบ…ขอบคุณใต้เท้า”
เมื่อเห็นผู้ที่มาชัดแล้ว เผยจิงซวี่ก็ถอยหลังไปหลายก้าวอย่างหวาด ๆ ก้มหน้ากล่าวขอบคุณ