กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 112 เป็นห่วงเธอ
ย่าเสิ่นไม่กล้ารั้งอยู่นาน รีบพาลูกชายทั้งสองคนของตนจากไปด้วยสภาพซัดโซเซอับอาย
เมื่อเห็นประตูใหญ่ด้านหลังปิดลง เสิ่นเจี้ยนเซ่อก็ยกมือขึ้นขยับกรอบแว่นตาของตน บังเอิญไปโดนรอยแผลที่ถูกซ้อมบนใบหน้าเข้า จึงเจ็บจนต้องสูดปากด้วยความหนาวสะท้านทันที
“ลูกสอง แกเป็นยังไงบ้าง บนตัวมีแผลไหม ไอ้คนชั่วพวกนั้น ถึงกับลงมือหนักกับแกขนาดนี้ เสิ่นเซี่ยงฉิงนังเด็กตัวแสบคนนั้น ช่างสารเลวสิ้นดี”
เมื่อเห็นบาดแผลบนใบหน้าของลูกชายคนที่สอง ย่าเสิ่นก็ปวดใจยิ่งนัก
เสิ่นลี่เฉียงที่อยู่ข้าง ๆ ร้องโอดโอยขึ้นมา “แม่ พวกมันซ้อมฉันหนักที่สุดเลย แม่ดูแผลบนตัวฉันสิ...”