ตอนที่ 309 คนในซอกเขาซอกดอย ไม่เคยเห็นทะเลทั้งชีวิต!

ตอนที่ 309 คนในซอกเขาซอกดอย ไม่เคยเห็นทะเลทั้งชีวิต!

อยากจะนอนขี้เกียจอยู่อย่างนี้ไปตลอดชีวิตจริง ๆ

แสงแดดอันอบอุ่นสาดส่องลงบนร่าง ทำเอาความเมื่อยล้าในกระดูกของซูหยางผ่อนคลายลงจนสบายตัว

ข้างกายมีหญิงงามคอยเคียงข้าง

สายลมทะเลพัดผ่าน

ขี้เกียจและแสนสบาย

ในสมองไม่มีเรื่องราวใดให้ต้องคิด

นอนปล่อยให้ความคิดว่างเปล่าอยู่อย่างนี้

“สบายจังเลย~” น้ำเสียงของซูหยางแฝงความเกียจคร้าน เขาเปลี่ยนท่าทางแล้วเอาหัวไปหนุนตักของโจวจิ่น

โจวจิ่นเห็นดังนั้น ก็ยื่นมือไปลูบผมสั้นของซูหยางแล้วเขี่ยเล่นเบา ๆ