ตอนที่ 258 ต้องการความช่วยเหลือไหม

ตอนที่ 258 ต้องการความช่วยเหลือไหม?

ของดีก็ต้องแบ่งปันกันสิ

จากนั้นก็แบ่งเนื้อในมือออกไปอีกหน่อย

ซูหยางไม่คิดมากอะไร ไม่เรื่องมากอยู่แล้ว

ชายแก่ไม่กี่คนอายุมากแล้ว จึงไม่คิดมากเช่นกัน แถมยังมีบทเรียนจากเฒ่าหลี่มาก่อน พวกเขาจึงไม่รู้สึกเกร็ง

พ่อบ้านมองซูหยางด้วยความพึงพอใจ เพราะแม้จะเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านี้ ก็มองออกถึงความใส่ใจของซูหยาง

คนแก่กินของพวกนี้ แค่กินนิดหน่อยพอหายอยากก็จริง ๆ

เขาปรารถนาไม่อยากให้ซูหยางยื่นเนื้อก้อนใหญ่ให้ชายแก่ตรง ๆ เหมือนคนหุนหันพลันแล่นจริง ๆ

“มา ๆ ๆ~ ชนแก้ว!” ท่านหลี่ถือแก้วสุรา มองทุกคน “วันนี้ถือว่าอาศัยใบบุญเสี่ยวซูแล้ว! ไม่เช่นนั้นของพวกนี้คนในบ้านคงไม่ยอมให้ฉันกินหรอก”

ซูหยางได้ยินก็เลิกคิ้ว ถือแก้วสุราเอ่ยหยอกเย้า “ท่านเฒ่าคิดจะใช้ผมเป็นเกราะบังตาหรือนี่! เรื่องนี้ถ้าไม่มีสุราดี ๆ สักสองสามขวด ผมไม่ยอมหรอกนะ!”