ตอนที่ 200 คุณก็แค่สิ่งแก้เหงาตอนเขาเบื่อเท่านั้น

ตอนที่ 200 คุณก็แค่สิ่งแก้เหงาตอนเขาเบื่อเท่านั้น

โชคดีที่ซูหยางเป็นคนวางตัวดี รู้สึกว่าออกไปข้างนอกด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยลิปสติกมันดูไม่ค่อยดีนัก

ดังนั้นจึงเช็ดออกตั้งแต่ข้างในแล้ว

ไม่อย่างนั้นถ้าปล่อยให้ไป๋เวยเห็น ซูหยางคงรู้สึกขายหน้าอยู่เหมือนกัน

เขาเหยียบรองเท้าแตะสีชมพูนุ่มฟู มองดูพู่สองอันบนรองเท้าแตะแล้วถูขมับเบา ๆ

ช่างเป็นเด็กสาวที่มีหัวใจวัยหวานจริง ๆ

ทั้งที่รูปร่างหน้าตาดูเป็นพี่สาวทรงเสน่ห์ เรือนร่างแบบพี่สาวทรงเสน่ห์ น้ำเสียงแบบพี่สาวทรงเสน่ห์ แต่ตัวจริงกลับมีความไร้เดียงสาเหมือนเด็กสาวไม่มีผิด

ความจริงเด็กสาวแบบนี้ก็มีอยู่ แต่คนธรรมดาส่วนใหญ่สัมผัสไม่ได้

เพราะเด็กสาวเช่นนี้ สภาพแวดล้อมและฐานะทางครอบครัวมักจะค่อนข้างดี

ได้รับการตามใจจากคนทั้งบ้านมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก