ตอนที่ 196 คุณเรียกที่ดินเก้าร้อยกว่าหมู่ว่าสถานที่ทำงานเหรอ

ตอนที่ 196 คุณเรียกที่ดินเก้าร้อยกว่าหมู่ว่าสถานที่ทำงานเหรอ?

“คนนี้ต่างหากครับที่เป็นผู้บริหารใหญ่!” หลัวเฉิงถอยหลังไปหนึ่งก้าวทันที พร้อมกับผายมือให้อย่างสุภาพ

เมื่อได้ยินดังนั้น เลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านก็มองใบหน้าอันอ่อนเยาว์และการแต่งกายของซูหยางด้วยความประหลาดใจ พูดกันตามตรงคือไม่มีเค้าของเถ้าแก่เลยสักนิด

สีหน้าแสดงความอึ้งงันไปชั่วครู่

แต่ทว่าอีกฝ่ายก็รีบเปลี่ยนทิศทางหันมาทันที

ซูหยางยกมือขึ้นจับมือกับอีกฝ่าย

เมื่อสัมผัสได้ถึงความหยาบกร้านบนฝ่ามือของอีกฝ่าย ซูหยางก็มองหน้าแล้วเอ่ยถาม “ที่ดินเก้าร้อยกว่าหมู่นี้! ถ้าผมจะทำรั้วล้อมรอบเอาไว้คงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ?”

ซูหยางมองอีกฝ่าย แล้วเอ่ยปากถาม

อีกฝ่ายได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย ครุ่นคิดอยู่สองวินาที “เรื่องนี้ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอนครับ!”

“หมู่บ้านของพวกคุณอยู่ห่างจากที่นี่แค่ไหน?” ซูหยางมองอีกฝ่ายด้วยสายตาฉงนเล็กน้อย ตอนนั่งรถเข้ามาตามทาง เขาก็ไม่เห็นหมู่บ้านของพวกเลย