กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 160 นักเต้นชาย?
“นี่คือนามบัตรของผม!” จางหมิงยื่นนามบัตรให้ไช่คุน แล้วยื่นให้อู๋ฮั่นเหวินกับหงกัง
จากนั้นก็รินสุราให้ตัวเองอีกแก้ว “ผมขอคารวะทุกท่านสักแก้ว! วันหลังก่อนจะมาโทรหาผมได้เลย ผมรับประกันว่าจะ...”
จางหมิงเอ่ยคำพูดรักษาน้ำใจไม่หยุด คอยยกยอซูหยาง และเหลือบมองฉากนี้แปบหนึ่ง
ซูหยางยักคิ้ว
นี่คงเป็นพวกคนรักษาหน้าสินะ
คำพูดรักษาน้ำใจพวกนี้อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย พอฟังแล้วในใจก็รู้สึกฟินลึก ๆ อยู่เหมือนกัน
ซูหยางเดิมทีก็เป็นแค่คนธรรมดาทั่วไป ไหนเลยจะมีระดับและวิสัยทัศน์สูงส่งขนาดนั้น
ก็แค่พิมพ์นิยมของคนธรรมดาทั่วไปเท่านั้นเอง
ตั้งแต่เด็กจนโตโดยพื้นฐานแล้วซูหยางไม่เคยยินคำยกยอหรือคำชมเชยจากใครเลย