กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 156 เคราะห์ร้ายมักเข้าหาคนอาภัพ
ประจวบเหมาะกับที่คุณกำลังลำบาก และประจวบเหมาะกับที่ฉันพอมีความสามารถ
ประจวบเหมาะกับที่คุณเป็นคนไม่เลว และประจวบเหมาะกับที่ตัวฉันเองก็ใจอ่อน
บางครั้งคนเราก็ต้องเชื่อในโชคชะตาจริง ๆ นั่นแหละ “ฉันให้คุณยืมสักแปดแสนแล้วกัน!”
ซูหยางนอนตะแคงอยู่บนเสื่อโยคะ คาบบุหรี่ไว้ในปาก มือข้างหนึ่งยันศีรษะตัวเองเอาไว้
“เงินเดือนคุณเดือนละหมื่นกว่า หลังจากนี้คุณก็ผ่อนคืนฉันเดือนละไม่กี่พันเท่าที่พอจะประทังชีวิตได้ก็พอ”
ซูหยางมองเพดาน พลางครุ่นคิดช่วยวางแผนให้เธอ “เสร็จสรรพก็น่าจะใช้เวลาสักสิบปีถึงจะใช้หมดพอดี! ส่วนดอกเบี้ยก็ช่างมันเถอะ คิดเสียว่าพี่ชายคนนี้ทำบุญทำทาน”
ในชั่วขณะนั้น ซูหยางรู้สึกราวกับว่ามีแสงทองบุญกุศล เปล่งออกมาจากเรือนร่างของตัวเอง
เขาอัดบุหรี่เข้าปอดไปคำหนึ่ง เมื่อเห็นว่าหูเยว่ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับ จึงมองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย
เห็นเพียงขอบตาของหูเยว่แดงขอบ ตาน้ำตาคลอเบ้าจ้องมองตัวเองอย่างเหม่อลอย