เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 143 ขบขันจนกลั้นไม่อยู่!
สาเหตุหลักคือฟีดเพื่อนของซูหยางมีคนอยู่เพียงไม่กี่คน แถมคนเหล่านั้นก็ไม่ใช่พวกชอบวางมาดหรือชอบคุยโตอวดอ้างเรื่องพวกนี้
ก็เหมือนกับเพื่อนไม่กี่คนของเฉินหมิง คืนนั้นซูหยางทำได้เพียงนั่งฟังพวกเขานั่งคุยโตไปเรื่อย
คุยว่าในอนาคตจะซื้อรถรุ่นโน้นรุ่นนี้ รถที่ราคาต่ำกว่าหนึ่งล้านล้วนเป็นขยะ
แต่พอคำนวณดูทั้งโต๊ะแล้ว มีเพียงเฉินหมิงที่ขับอู่หลิงเปิดร้านค้า ส่วนคนอื่น ๆ ดูเหมือนงานใหญ่ทำไม่ไหวงานเล็กไม่ยอมทำ ทะเยอทะยานทะลุฟ้าแต่ดวงชะตากลับบางเบาดั่งแผ่นกระดาษ
ซูหยางเองก็ผ่านพ้นช่วงวัยที่เคยคิดว่าเหล่าจื่อเป็นหนึ่งในแผ่นดินมาแล้ว หลังจากผ่านการเคี่ยวกรำจากสังคม เขาจะไม่รู้สึกอีกต่อไปว่าตนเองเก่งที่สุดหรือฉลาดที่สุด
เขาตระหนักถึงความสามัญธรรมดาของตนเอง และได้เห็นความจริงของสังคม
ไม่คิดอีกต่อไปว่าตนเองจะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน
จะบอกว่าดูแคลนพวกเขาก็คงไม่ใช่ ทุกคนล้วนต้องเคยผ่านช่วงเวลาแบบนั้นมาทั้งนั้น
เพียงแต่บางคนค่อย ๆ ปรับตัวเข้าสู่ความเป็นจริง ก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวอย่างมั่นคง ขณะที่บางคนยังคงจมอยู่ในอาณาเขตความฝันที่ตนเองรังสรรค์ขึ้นต่อไป