กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 123 ยอมเป็นหลานให้คุณยายเลยเอ้า
“เอ่อ พักก่อนดีไหม” หลิวกั๋วเหวินยกมือขึ้นเบา ๆ “ทางฉันก็มีอีกสองคนเหมือนกัน”
เมื่อเห็นสีหน้าแสนเจ็บปวดของซูหยาง เขาก็ฉีกยิ้มออกมา
น้าอย่างฉันเนี่ย~ ชอบเห็นสีหน้าเจ็บปวดของหลานที่สุดเลย
แกนี่มัน!
ซูหยางถึงกับชาไปทั้งตัว!
นี่หมายความว่าไอ้หลานคนนี้เคยโดนฝนตกรดมาก่อน ก็เลยต้องมาพังร่มของฉันด้วยใช่ไหมเนี่ย?
“ไม่ใช่มั้ง น้าเอาจริงดิ” ซูหยางมองดูสาวน้อยที่แต่งหน้าเข้มจัดอยู่ไม่ไกล นี่มันโฉมงามเมืองหลวงที่กลับบ้านเกิดไม่ใช่หรือไงวะ?
“นี่ถึงกับมีจารึกสลักมาด้วยเลยนะ!” ซูหยางมองดูถุงน่องสีดำและรอยสักที่โผล่พ้นข้อเท้ากางเกงยีนส์ของอีกฝ่ายแล้วรู้สึกชาไปหมด
“จารึก?” หลิวกั๋วเหวินมองดูรอยสักบนข้อเท้าของอีกฝ่าย แล้วเงียบไปสองวินาที “ฉันก็มี!”