ตอนที่ 121 ปีนั้นอายุยี่สิบห้า ณ ห้องรับแขกบ้านเกิด ยืนประหนึ่งหม่าโหลว

ตอนที่ 121 ปีนั้นอายุยี่สิบห้า ณ ห้องรับแขกบ้านเกิด ยืนประหนึ่งหม่าโหลว

ซูหยางรูตูดหดเกร็งขึ้นมาทันที

ปีนั้นอายุยี่สิบห้า ณ ห้องรับแขกบ้านเกิด ยืนประหนึ่งหม่าโหลวอย่างนั้นหรือ

“ท่านอาท่านน้าทั้งหลายสวัสดีปีใหม่ครับ~” ซูหยางรีบยิ้มพลางป้องมือคำนับทุกคน

พูดตามตรง เขามีอาการกลัวสังคมอยู่บ้างจริง ๆ

โดยเฉพาะการรับมือกับพวกญาติ ๆ นี่ไม่ถนัดเอาเสียเลย

“ยินมาว่าแกซื้อรถคันตั้งหลายล้าน เก่งจังเลยนะ” พี่สาวคนหนึ่งมองซูหยางพลางเอ่ยชมด้วยรอยยิ้ม “ซื้อบ้านหรือยังล่ะ”

“ยังไม่ได้ซื้อครับ กำลังว่าจะปรับปรุงบ้านที่บ้านเกิดสักหน่อย” ซูหยางยิ้มแย้มขณะถูกยายดึงไปนั่งลงบนโซฟา

ถูกคนกลุ่มหนึ่งรายล้อมเอาไว้

ซูหยางมองซูต้าเฉียงที่อยู่ไม่ไกลด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ