ตอนที่ 108 มีเงินแล้วช่วยหรือไม่ช่วย

ตอนที่ 108 มีเงินแล้วช่วยหรือไม่ช่วย?

“พี่ อีกสักพักพวกเรามานั่งร่วมโต๊ะเดียวกันไหม?” รุ่นเยาว์หลายคนเดินเข้ามาข้างกายซูหยาง มองดูซูหยางที่เดินกลับมา

ซูหยางมองดูคนตรงหน้าทั้งสี่ห้าคนแล้วพยักหน้า ความจริงเขาก็ไม่ได้อยากนั่งกับพวกผู้เฒ่าเหล่านี้เท่าไหร่นัก: “ฉันไปบอกคุณปู่ผู้เฒ่าสักหน่อยแล้วกัน”

การนั่งกับคนรุ่นก่อนย่อมรู้สึกอึดอัดเป็นธรรมดา แถมยังต้องโดนซักถามโน่นนี่ไม่หยุด น่ารำคาญจะตาย

“คุณปู่ผู้เฒ่า!” ซูหยางลุกขึ้นทันที เดินไปข้างกายคุณปู่ผู้เฒ่าและญาติผู้ใหญ่หลายคน

ยื่นบุหรี่แจกให้ทุกคนคนละตัว

“ผมคิดว่าอาหารค่ำคืนส่งท้ายปีเก่าคืนนี้ ให้พวกเราคนรุ่นใหม่นั่งโต๊ะหนึ่ง พวกท่านที่เป็นผู้ใหญ่นั่งอีกโต๊ะหนึ่ง แบบนี้จะได้คุยกันสนุกกว่าครับ” ซูหยางมองดูสีหน้าที่เปลี่ยนไปของทุกคน