กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 52 จับกลับไปดองสุรา!
“ไม่ใช่ หมายถึงชื่อเวยซิ่นของคุณคืออะไร” ซูหยางรีบเอ่ยปากอธิบาย “ช่วงหลายวันนี้คนส่งข้อความในเวยซิ่นมาเยอะไปหน่อย เลยจำได้ไม่ค่อยแม่นเท่าไหร่”
“เจ้าแม่สีชมพู!” หวังฉือคล้ายจะกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นในพริบตา คางของเธอเกยอยู่บนโต๊ะ จ้องมองซูหยางตาแป๋ว น้ำเสียงตัดพ้อเศร้าโศก “สรุปคือฉันไม่ได้บันทึกชื่อทั้งสองอย่างเลยเหรอ”
“มั่นใจหน่อย ซ่งเสี่ยวเสี่ยวก็ไม่ได้บันทึกเหมือนกัน!” ซูหยางยกแก้วชาบนโต๊ะขึ้นจิบชาคำหนึ่ง
ซ่งเสี่ยวเสี่ยวที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเช่นกัน “ขนาดฉันมาตั้งนานยังไม่ได้บันทึกชื่อเลยเหรอ”
“อืมฮึ~” ซูหยางพยักหน้าเบา ๆ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วเลื่อนแถบรายชื่อผู้ติดต่อในเวยซิ่นไปจนถึงล่างสุด