กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 33 ทำเอาตัวเองรู้สึกด้อยไปเลย!
จากนั้นก็วางสายไป
มองดูทางแยกเล็กอันขรุขระ บนพื้นเป็นบันไดที่ปูด้วยหิน
บนนั้นเต็มไปด้วยร่องรอยด่างดวง พอดูก็รู้ว่าบันไดหินเหล่านี้มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน
ลำธารด้านข้างส่งเสียงซ่า ๆ พร้อมกับสายลมพัดผ่าน
ใบไม้ก็ส่งเสียงสาดซ่าเป็นระยะ ๆ
ซูหยางไม่ได้ใส่หูฟัง แต่ฟังเสียงธรรมชาติรอบข้างอยู่อย่างนั้น
ค่อย ๆ ก้าวเดินไปบนบันได
“นายไม่ต้องขึ้นไปกับฉันหรอก ฉันขึ้นไปคนเดียวก็พอ!” ซูหยางเหลบตามองหลินมู่หยาง เอาเข้าจริงเขายังคงชินกับการอยู่คนเดียว หากมีคนตามอยู่ข้าง ๆ กลับรู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไร
“เอ๋? แต่ว่า...”