ตอนที่ 4 ในฐานะหนุ่มติดบ้าน ใครบ้างจะไม่อยากเป็นหนุ่มแฟชั่น

ตอนที่ 4 ในฐานะหนุ่มติดบ้าน ใครบ้างจะไม่อยากเป็นหนุ่มแฟชั่น

ความตรงไปตรงมาของซูหยางทำให้ซ่งเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกดีกับเขามากขึ้นเล็กน้อย

คนกินเงินเดือนซื้อสินค้าฟุ่มเฟือย แน่นอนก็เพื่อวางมาด

มองร้านขนาดใหญ่ตรงหน้า

กระจกที่เช็ดจนใสวาวทำให้มองเห็นรายละเอียดภายในร้านได้อย่างชัดเจนในพริบตา

เคาน์เตอร์หลากหลายรูปแบบ แสงไฟเจิดจ้า รวมถึงพนักงานขายแต่ละคนที่หน้าตาสะดุดตาอยู่แล้ว

ร้านแบบนี้สำหรับซูหยางแล้ว เขามักหลีกเลี่ยงอยู่ห่าง ๆ มาตลอด

“ยินดีต้อนรับสู่หลุยส์ วิตตอง”

พนักงานขายหญิงในเครื่องแบบสองคนที่ยืนอยู่หน้าประตูยิ้มพลางโค้งตัวทันที รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้า น้ำเสียงใสกังวานไม่ได้ดังนักแต่ก็นุ่มนวลกำลังพอดี ราวกับดีดลงบนสายใจของเขา

เมื่อเทียบกับคำนี้ ซูหยางกลับรู้สึกว่าเปลี่ยนจากหลุยส์ วิตตองเป็น “ผู้ทรงเกียรติหนึ่งท่าน” จะดีกว่า