กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 737 เจ้าต้องรักษามารยาท
“ยินยอม ยินยอม!”
หลี่ซื่อยิ้มหน้าบาน เห็นเว่ยเซี่ยกอดป้ายหยกยิ้มระรื่น เล่อเซี่ยวจึงยิ้มพลางหยิกแก้มนุ่มนิ่มของนาง หยอกเย้าว่า
“เด็กคนนี้ รับของหมั้นมาเองแล้ว ยังจะถามพวกเราอีกหรือว่าจะยินยอมหรือไม่”
“ฮิ ๆ เพราะข้ารู้ว่าท่านแม่กับทุกคนต้องยินยอม ข้าถึงรับไว้ก่อน”
เว่ยเซี่ยเม้มปากเล่อเซี่ยว เห็นพ่อเฒ่าเว่ยกับคนอื่น ๆ มองมาด้วยความยินดี ก็กล่าวว่า “อีกอย่างข้าชอบพี่เหยียน ท่านปู่กับพวกท่านก็ชอบพี่เหยียนเหมือนกัน ใช่หรือไม่?”
“ใช่ ใครบ้างจะไม่ชอบคุณชายเหยียนเซวียนเล่า!”
สะใภ้รองยิ้มจนหุบปากไม่ลง ก่อนหน้านี้ก็คิดว่าเด็กคนนี้อย่างเหยียนเซวียนเหมาะกับเว่ยเซี่ยมากจริง ๆ ที่แท้เรื่องแต่งงานนี้ก็ลงเอยแล้ว!