กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 711 นางเติบโตแล้ว
เหยียนเซวียนฟังเสียงของเว่ยเซี่ยแล้วหางตาก็โค้งขึ้น เขาพยักหน้าให้นางพร้อมขานรับ จากนั้นจึงเดินเข้าไปยังสนามสอบ
การสอบระดับมณฑลกินเวลาสามวัน เว่ยเซี่ยกับคนอื่น ๆ จึงเฝ้ารออยู่ที่บ้านอย่างกระวนกระวาย หลี่ซื่อและคนอื่น ๆ เป็นห่วงจนกินข้าวไม่ลง
หากสอบไม่ผ่านครานี้ ก็ต้องรอไปอีกสามปี ยังดีที่สามวันอันแสนทรมานผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เว่ยเซี่ยเห็นคุณชายรองเว่ยและคนอื่น ๆ กลับมาทีละคนด้วยสีหน้าอ่อนล้า นางไม่ได้ซักถาม เพียงทักทายแล้วบอกให้ทุกคนกลับไปพักผ่อน
คุณชายรองเว่ยหลับไปถึงสองวันกว่าจะมีเรี่ยวแรงพูด ตลอดสามวันเขาต้องอยู่ในพื้นที่คับแคบ ยังดีที่ทุกอย่างจบลงแล้ว เขาไม่อยากประสบเรื่องเช่นนี้อีก
“อาเซี่ยวางใจเถิด ข้าสอบผ่านแน่”