กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 702 กองหนุนมาถึงแล้ว
ตู้หนานสวินฟังแล้ว ใบหน้าซีดขาวก็ฉายแววกังวลขึ้นหลายส่วน สถานการณ์ศึกทางใต้ในยามนี้รับมือยากยิ่ง ดูท่าคงไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาเลือกทางที่สอง
“หากกองหนุนยังมาไม่ถึงในยามนี้ ใช้ทหารไม่ถึง 6,000 นายในเมืองต้านไพร่พล 20,000 นายของฉีอ๋อง ย่อมไม่ได้แน่”
“เช่นนั้นก็เลือกทางแรก ไปเจรจา”
เว่ยเซี่ยตัดสินใจอย่างเด็ดขาด แต่กลับบอกพวกเขาว่า “อาหารโอสถที่ข้าทำในช่วงสองสามวันนี้ ต้องยกให้ฉีอ๋อง เพราะพวกเขาเห็นกับตาทั้งหมด”
กล่าวจบ นางก็คาดเดาว่า “บางทีที่พวกเขาบุกหนักเช่นนี้ ก็เพราะอยากให้มีคนบาดเจ็บล้มตายมากขึ้น จะได้ทดลองอาหารโอสถของข้า เห็นว่ามีผลดีมาก จึงยอมถอนทัพแลกกับอาหารโอสถ”