กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 693 เขาสร้างความชอบอีกแล้ว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น มุมปากของป๋อหวยจู่ก็โค้งขึ้น แม้เขาจะรู้ว่าเว่ยเซี่ยเป็นคนเห็นคุณค่าของมิตรไมตรี ย่อมไม่ลืมพวกเขาแน่ แต่พอได้ยินจากปากนางเอง กลับทำให้ใจปลอดโปร่งยิ่งกว่าเดิม
เขายังดีใจถึงเพียงนี้ ซื่อจื่อย่อมอารมณ์ดีเป็นแน่
เขาจึงมองจวงโม่โจวที่สีหน้าแช่มชื่นก่อน แล้วจึงยิ้มพลางหันไปพูดกับเว่ยเซี่ยว่า “อาเซี่ยน้อยเก่งกาจทำได้ทุกสิ่ง ความจำย่อมเหนือกว่าคนทั่วไป จะให้ลืมพวกเราก็คงยากยิ่ง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เว่ยเซี่ยก็ยิ้มพลางพยักหน้า เห็นทั้งสองคนอารมณ์ดี นางก็พลอยยินดีไปด้วย แล้วเดินเที่ยวคฤหาสน์พักตากอากาศบนเขาต่อ