กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 679 กลับบ้าน
จวงโม่โจวชะงักไป เห็นฝ่าบาททอดพระเนตรเขาด้วยสีหน้าเย็นชา เขาอยากอธิบาย แต่แล้วก็นิ่งเงียบ ไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงฟังฝ่าบาทตรัส
“ตอนนี้เจ้ายังไม่ได้มา แล้ววันหน้าจะไม่ได้หรือ? อย่างไร เจ้าคิดจะแต่งนางตอนนี้จริง ๆ หรือ?”
ฝ่าบาททรงกริ้วอยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อนึกว่านี่เป็นครั้งแรกที่ซื่อจื่อเริ่มมีใจให้ใคร ก็ยังตรัสอย่างอดทนว่า “ความรักระหว่างชายหญิงสำคัญก็จริง แต่ไม่ควรถึงกับไม่คำนึงถึงชีวิต เราเองก็ไม่ได้รังเกียจนาง หากนางมิได้เพิ่งแปดขวบ เราคงพระราชทานสมรสให้เจ้าไปแล้ว”
“แต่หากเราพระราชทานสมรสให้เจ้ากับเด็กหญิงอายุแปดขวบ เจ้าจะแต่งนางได้หรือ?”