กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 677 จะยิ่งชอบเจ้า
เว่ยเซี่ยยืนนิ่งอยู่อีกครู่หนึ่ง มองท่าเรือที่ลับหายไป เหลือเพียงทะเลสีครามกว้างใหญ่
นางได้ยินเหยียนเซวียนเรียก จึงหันกลับ แล้วเดินตามเหยียนเซวียนเข้าไปในห้องส่วนตัว
เรือที่พวกเขาโดยสารเป็นเรือหลวง นอกจากทหารแล้วก็มีแค่พวกนางกับคณะขององค์ชายสี่แห่งซีเยว่ อีกทั้งยังพักอยู่รวมกัน
ห้องข้าง ๆ เป็นห้องขององค์ชายสี่ ถัดไปเป็นห้องของอาจารย์จื่ออู่ เสนาบดีกลาโหม และยังมีพี่น้องโจวอวิ๋นถิงอยู่ด้วย
“น้องสาวอาเซี่ย องค์ชายสี่แห่งซีเยว่ชวนพวกเราไปกินมื้อกลางวันด้วยกัน บอกว่าเป็นอาหารที่พ่อครัวของซีเยว่ทำ พวกเราไปลองชิมอาหารของซีเยว่กันเถอะ!”