กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 666 ปีใหม่อีกปี
เว่ยเซี่ยยิ้มพลางพยักหน้ารับคำว่า “ได้” แล้วมองแผ่นหลังของจวงโม่โจวที่ค่อย ๆ ห่างออกไป เกล็ดหิมะโปรยลงบนร่างเขา วาดให้เห็นเงาหลังสูงโปร่งสง่างาม
ทันใดนั้น สายลมหนาวก็พัดผ่าน ดอกเหมยในลานพลันปลิวว่อน กลิ่นหอมจาง ๆ โชยมา ทว่าพาเอาความหนาวเย็นมาด้วย
ทำให้ผู้คนอดสั่นสะท้านไม่ได้ เว่ยเซี่ยรู้สึกว่ามือของตนเย็นเฉียบ ราวกับกำลังจะถูกแช่แข็ง จึงได้สติกลับมา ทว่าก็มองไม่เห็นเงาของซื่อจื่อแล้ว
ครั้นมองไปอีกทาง ก็เห็นเหยียนเซวียนอุ้มกระรอกน้อยเดินมา ด้านหลังยังมีหลี่ชีอี้ที่ยิ้มร่าเดินตามมา ทำให้นางอดยิ้มจนหางตาโค้งไม่ได้
“พี่เหยียน คุณชายหลี่”
“น้องสาวอาเซี่ย เมื่อครู่ข้าไปเอาปีกไก่ย่างจากห้องครัวมา อร่อยมากเลย”