กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 651 ไม่ควรจัดงานให้ยิ่งใหญ่กว่านี้หรือ
ป๋อหวยจู่ฟังพลางก้มมองแม่นางตัวน้อยที่ดวงตาโค้งยิ้ม อารมณ์ของเขาเบิกบานยิ่งนัก จึงเอ่ยอย่างพึงพอใจ
“ข้ารู้ว่าอาเซี่ยกับพวกเจ้าคิดถึงข้า ข้าถึงได้มา”
กล่าวจบก็พาพวกเขามุ่งหน้าไปยังเรือนของตน พลางเอ่ยไปด้วยว่า “ท่านปู่ ท่านพ่อ และท่านอาทั้งหลายไปว่าราชการยามเช้าแล้ว ส่วนท่านย่ากับคนอื่น ๆ กำลังยุ่งอยู่ที่เรือนด้านหลัง ข้าคงยังพาพวกเจ้าไปที่เรือนด้านหลังไม่ได้ ไปเรือนข้าก่อนเถิด ที่นั่นก็กำลังวุ่นวายเหมือนกัน”