กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 634 เหตุใดถึงไร้มารยาทเช่นนี้
เมื่อเห็นหลี่ชีอี้ร้อนใจเพียงนี้ เว่ยเซี่ยจึงปล่อยปลาตัวสุดท้ายลงทะเลสาบก่อน แล้วมองดูปลาที่กระดิกตัวไปมาอยู่เต็มทะเลสาบใสจนมองเห็นก้น
นางจึงรู้ว่าทะเลสาบแห่งนี้เตรียมไว้เป็นพิเศษจริง ๆ ทำให้ปลามีชีวิตชีวายิ่งขึ้น
มิเช่นนั้นหากเพิ่งปล่อยลงไปก็สิ้นใจ คงเป็นลางไม่ดีเกินไป
คนโบราณให้ความสำคัญกับเรื่องเหล่านี้มาก
“น้องสาวอาเซี่ย พวกเราไปกินถังหูลู่น้ำเต้ากันเถิด” หลี่ชีอี้เห็นทุกคนปล่อยปลาเสร็จแล้ว ก็หันไปพูดกับเว่ยเซี่ยอย่างตื่นเต้น “ภูเขาด้านหลังอยู่ข้าง ๆ นี่เอง พวกเราไปกันตอนนี้เลย”
“ได้”