กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 612 สุดท้ายย่อมมีคนหนึ่งต้องเสียใจ
ป๋อหวยจู่เหนื่อยจนเอนพิงเก้าอี้ จิบชา กินขนมถั่วเขียว พลางมองเหล่าแม่นางน้อยที่กระโดดโลดเต้น
แล้วก็มองเหล่าบัณฑิตหนุ่มที่จับกลุ่มพูดคุยหัวเราะ สุดท้ายจึงมองคุณชายน้อยกับแม่นางน้อยที่เปี่ยมรัก
เขามองเหยียนเซวียน แล้วมองจวงโม่โจว สุดท้ายมองเว่ยเซี่ย พลางเลิกคิ้ว คล้ายกำลังลำบากใจ
ภาพของทั้งสามคนที่อยู่ด้วยกันช่างงดงามนัก คงเป็นเพราะมีเพียงคนเดียวที่มีใจให้ใครสักคน
มิฉะนั้น ความรักระหว่างชายหญิงจะรองรับคนสามคนได้อย่างไร ย่อมมีคนหนึ่งต้องถอยออกไป
ป๋อหวยจู่มองจวงโม่โจวที่ยืนอยู่ด้านหลังเว่ยเซี่ยแล้วขมวดคิ้ว ก่อนจะยักไหล่ยิ้ม