กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 607 ปฏิบัติต่อเขาดียิ่ง
เว่ยเซี่ยยิ้มรับคำ ระยะเวลานับจากคราวก่อนที่ได้ดูดอกไม้ไฟผ่านมานานมากแล้ว แต่นางยังจำได้ เพราะดอกไม้ไฟในคืนนั้นงดงามเหลือเกิน
เพียงแต่ซื่อจื่อไม่ได้เห็น
แต่พรุ่งนี้พวกเขาก็จะได้จุดดอกไม้ไฟด้วยกันแล้ว
“เช่นนั้นอาเซี่ยน้องสาวพักผ่อนเถิด ข้าขอไปพบเสด็จพ่อก่อน”
จวงโม่โจวเห็นเว่ยเซี่ยดีใจ ก็ยิ้มจนหางตาโค้งตาม เมื่อเห็นองครักษ์เร่งอีกครั้งก็รู้ว่าเสด็จพ่อเรียกหาเขาด้วยเรื่องด่วน
เขาจึงไม่รอช้า เดินออกไปทันที ทว่าเมื่อถึงหน้าประตูก็หันกลับมามองเว่ยเซี่ย เห็นนางพุ่งตัวลงบนเตียงทันที
เขาอดยิ้มไม่ได้ แต่ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้ว่าอาเซี่ยน้องสาวง่วงมานานแล้ว เพียงแต่ตั้งใจรอเขาอยู่