กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 605 เพราะเช่นนี้จึงพิเศษสินะ
เมื่อโจวอวิ๋นถิงเอ่ยถึงจวงโม่โจว ก็ยังอดเลื่อมใสไม่ได้ ซื่อจื่อเฉลียวฉลาด มีทั้งความกล้าหาญและปัญญา อีกทั้งยังมีเมตตาต่อราษฎร
เขาได้เข้ากรมโยธาธิการก็เพราะซื่อจื่อแนะนำ เดิมทีเขากับซื่อจื่อไปมาหาสู่กันอยู่
ทั้งยังสัมผัสได้ว่าซื่อจื่อชื่นชมเขา
เพียงแต่ภายหลังเกิดเรื่องกับจวนผู้ว่าการโจว ซื่อจื่อจึงค่อย ๆ ห่างเหินจากเขา
เมื่อนึกถึงเรื่องนั้น เขาก็รู้สึกเสียดายยิ่งนัก
เมื่อเทียบกับองค์ชายทุกพระองค์ในราชวงศ์แล้ว คนที่เขาอยากติดตามมากที่สุดก็ยังคงเป็นซื่อจื่อ
แต่ตอนนี้...
“ซื่อจื่อคงไม่ใช้เด็กคนหนึ่งมาวางแผนเล่นงานพวกเรา แต่หากเด็กคนนั้นไม่มีประโยชน์ ซื่อจื่อก็คงไม่บอกเรื่องสำคัญเช่นนี้ให้นางรู้”