กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 602 เหตุใดจึงปิดบังพวกเรา
ส่วนที่จวงโม่โจวชะงักค้างนั้น เป็นเพราะไม่คิดว่าเว่ยเซี่ยจะคาดเดาจุดประสงค์ที่เขามาจวนเสนาบดีกลาโหมออก ทั้งยังช่วยเขาอีกด้วย
ทว่าเขากลับขมวดคิ้ว เรื่องดินปืนนี้ เขาไม่อยากให้เว่ยเซี่ยเข้ามาพัวพัน
แต่คำพูดหลุดออกไปแล้ว จึงได้แต่เล่นตามนางไปก่อน เขาขมวดคิ้วกล่าวอย่างจนใจว่า
“น้องสาวอาเซี่ย เหตุใดเจ้าจึงพูดออกมา มิใช่รับปากข้าแล้วหรือว่าเรื่องนี้สำคัญยิ่ง จะไม่พูดออกไปตามอำเภอใจ?”
“อ๊ะ!”
เว่ยเซี่ยกะพริบตาปริบ ๆ แล้วอุทานขึ้นอีกครั้ง นางยกมือปิดปาก ใบหน้าฉายแววโทษตนเอง จากนั้นรีบหันมององค์ชายใหญ่พลางส่ายหน้ากล่าวว่า
“เมื่อครู่ข้าพูดเหลวไหล องค์ชายใหญ่อย่าทรงเชื่อ”
“ฮึ พูดเหลวไหลหรือ?”