กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 584 งานเลี้ยงร้อยภาพ
เว่ยเซี่ยชะงักแล้วมองเจิ้งจือลู่อย่างประหลาดใจ เห็นนางยิ้มตาหยีมองตน แววตายังเปี่ยมความคาดหวัง ก็อดยิ้มไม่ได้
“ไม่ได้บอกว่าจะวาดทิวทัศน์ในเรือนพักตากอากาศหรือ? เหตุใดคุณหนูเจิ้งถึงจะวาดข้าเล่า?”
“แต่พวกเราก็เป็นส่วนหนึ่งของทิวทัศน์ในนครหลวง อีกอย่างน้องเว่ยงดงามกว่าดอกท้อกับผืนน้ำเหล่านี้เสียอีก”
เจิ้งจือลู่ยิ้มมองเว่ยเซี่ย พลางชมอย่างจริงใจ “หากข้าวาดน้องสาวอาเซี่ย ย่อมทำให้ผู้คนตาเป็นประกาย เช่นนั้นข้าก็ชนะได้มิใช่หรือ?”
“อืม คุณหนูเจิ้งพูดมีเหตุผลมาก” เว่ยเซี่ยฟังคำชมของเจิ้งจือลู่แล้วเห็นด้วยอย่างยิ่ง จึงยิ้มเย้า